Jarenlang gold in de wereld van Private Equity een ijzeren wet: wie instapt, blijft zitten tot het einde. Als investeerder (Limited Partner) committeerde u zich voor tien jaar of langer aan een fonds. Tussentijds uitstappen was ongebruikelijk, complex en werd vaak gezien als een teken van financiële nood.
Dat beeld is de afgelopen jaren radicaal gekanteld. De markt voor ‘secondaries’ – het doorverkopen van bestaande commitments aan andere investeerders – groeit explosief. In 2023 bereikte het wereldwijde transactievolume recordhoogtes, en de verwachting is dat deze trend zich in 2024 en 2025 versneld doorzet. Maar wat drijft deze groei? En waarom is dit relevant voor de Nederlandse investeerder?
De ‘Exit-Droogte’ en langere looptijden
De primaire motor achter de groei is het huidige macro-economische klimaat. IPO’s (beursgangen) worden uitgesteld en de verkoop van portfoliobedrijven duurt langer door onzekere waarderingen. Hierdoor keren Private Equity fondsen hun kapitaal minder snel uit aan hun investeerders dan verwacht. Het gevolg? Investeerders die rekenden op een ‘pay-out’ na 5 of 6 jaar, moeten nu vaak 8 jaar of langer wachten. De secondary markt biedt hier de enige uitweg om toch liquiditeit te genereren zonder te wachten op de fondsmanager.
Van ‘Distress’ naar Actief Portfoliobeheer
Vroeger verkocht men een PE-belang alleen als het water aan de lippen stond. Tegenwoordig wordt de secondary markt ingezet als een strategische tool voor ‘Active Portfolio Management’. Vermogende particulieren en family offices gebruiken de verkoop om hun asset-mix te herbalanceren. Bijvoorbeeld: een investeerder wil zijn blootstelling aan een specifieke sector verminderen of wil simpelweg kapitaal vrijmaken om in een nieuwe, lucratievere kans te investeren (bijvoorbeeld in eigen ondernemingen). Het verkopen van een ‘oude’ vintage is dan een logische stap.
Het verdwijnen van het stigma
Het verkopen van een LP-stake is ‘salonfähig’ geworden. Waar fondsmanagers (General Partners) vroeger sceptisch waren over het tussentijds wisselen van investeerders, zien zij nu ook de voordelen. Een stabiele, nieuwe investeerder (zoals een secondary fund) is vaak te verkiezen boven een ontevreden investeerder die dringend geld nodig heeft. De processen zijn gestandaardiseerd en de markt is professioneler geworden.
De kloof in de ‘Mid-Market’
Hoewel de krantenkoppen gaan over miljardendeals van reuzen als Blackstone of Ardian, blijft er een groot gat in de markt. Voor de kleinere en middelgrote posities (tot €10 miljoen) – typisch het segment van de vermogende ondernemer of het family office – zijn de grote internationale kopers niet geïnteresseerd vanwege de transactiekosten.
Juist in dit segment groeit de behoefte aan liquiditeit het hardst. Lokale spelers die de markt kennen en snel kunnen schakelen, vullen dit gat op.